یکی از نکاتی که والدین در تربیت فرزند خود باید لحاظ نمایند ، این نکته می باشد که ، فرزندان ما باید هر چیزی را در وقت خود آموزش ببیند ، نه زودتر و نه دیرتر ، همانطور که در تغذیه آنان این دقت را می نماییم . برای روشن شدن این موضوع مثالی می زنم که قابل دقت نظر است .

آیا به کودک ١٠ روزه ، کسی موز ، نارگیل و چلوکباب می دهد و لو اینکه این غذاها هم مفید است . قطعاً خواهید گفت : خیر ، چراکه هنوز معده او قدرت هضم این نوع غذاها را ندارد ، و درصورت دادن این خوراکی ها کودک یا استفراغ نموده و بالا می آورد و یا اینکه باعث مرگ او می شود .

آنچه که می بینید و می خوانید ، حاکی از جهل بشریت ، دوری از دین الهی ، پیامبران و امامان می باشد . وقتی که انسان نمی داند و یا اینکه معلمی از جنس و نوع خویش دارد که ، خود آنهم نیز جاهل است ، نتیجه ای غیر از این نخواهد داشت . این تصاویر واقعیتی تلخ است که ، امروزه در جهان در حال رخ دادن است . در آفریقا به این صورت و در کشورهای اروپایی به صورت دیگری مانند خوردن منی مرد ، اینجاست که ، ما شیعیان باید قدر فرهنگ و دین خویش را بدانیم .

این زنان اهل اتیوپی ، مادرزادی لب بشقابی نیستند ، بلكه مادران قبیله ، لب های دختران خود را از كودكی به این شكل در می آورند ، بدین ترتیب كه در كودكی طی مراسمی سوراخی درلب پائین ایجاد می كنند و یك دكمه از عاج فیل را كه در نظرشان بسیار گرانبهاست داخل سوراخ قرار می دهند و بتدریج كه ایام سپری می شود و دختران رشد می كنند ، مادران هر شش ماه یكبار دگمه بزرگتری جانشین آنها می كنند و در هفده یا هجده سالگی كه قطر دكمه ها به هشت سانتیمتر می رسد و تحمل وزن آن برای لب دخترها غیر مقدور است دگمه هایی كه از جنس چوب بسیار سبكی است جانشین دگمه های عاج می سازند و به مرور زمان آن را نیز عوض می كنند و دكمه های چوبی بزرگتری را جایگزین می كنند.

جالبتر اینکه دختری كه در این قبیله ، لب بشقابی نداشته باشد در نظر مردان و زنان این قبیله دور از تمدن است .

گویا تنهایی های مدرنیته، بی رحمی های روزگار، گذر از دوران سنت و هزاران بهانه دیگر، به کشور ایران هم سرایت نموده است ، تا عده ای همنشینی با حیوانات را بر همنشینی با انسان ها ترجیح داده و خود را غرق در صرف هزینه های گزاف برای نگهداری برخی حیوانات اهلی و وحشی خود نمایند . در حالی که هر روز عده ای در فقردست و پنجه نرم نموده و فرزندان خود را با شکم گرسنه می خوابانند .

آخر این همنشینی با سگ و گربه چه چیزی را بر علم و هویت ایشان می افزاید که اینگونه خود را فدای اینگونه حیوانات می نمایند و اگر از بعضی از این افراد بپرسیم ، که والدین شما کیستند با افتخار می گویند این حیوان !؟

جالب تر این نکته است که صاحبان این حیوانات برای یافتن آرایشگری ماهر و زبر دست در آرایش حیوانات ، ماه ها وقت و هزینه صرف می کنند ، تا موهای سگ و گربه خود را به سبک و شیوه ایی که خود می خواهند ، آرایش نمایند.

این روزها دختران و پسران برای خرید گربه ایی ملوس و یا سگی که نژاد آن به اجدادش در فلان کشور آفریقایی می رسد ، حاضرند مبالغ میلیونی پرداخت کنند . و بعد از مرگ این حیوانات وارث شان بحساب آید.

گر خدا بخواهد سنگ را کنار شیشه نگه می دارد .

یکی از فضایل انسان حاضر جوابی ( نه بی ادبی ) اوست ، آنجا که ناشی از تبحّر در مطالب و احاطه بر معلومات و ذکاوت باشد.

روزی سلطانی سنّی با وزیر شیعه خود از قبرستانی می گذشتند . اتفاقاً سگی را دیدن که دارد ، روی قبری ادرار می کند .

سلطان گفت : معلوم می شود ، صاحب این قبر رافضی ( شیعه ) است.

وزیر فوراً جواب گفت : بلی قربان ؛ این سگ هم معلوم می شود ، سنی است.

سلطان از این جواب خجل شد.

البته این گونه جملات نشان از آن است ، که دشمنان برای تفرقه بین شیعه و سنی چقدر کار کرده و تا حدی هم موفق بوده اند .

حکمت وزیدن باد  :

 رقصاندن شاخه ها نیست ، بلکه امتحان ریشه هاست .

در طوفانهای زندگی کسانی می توانند ، استوار و محکم بمانند که ، اصالت دینی و ریشه خانوادگی داشته باشند. اگر دقت کرده باشید ، در هنگام وزش باد گیاهان و درختانی که ریشه قوی دارند ، شاید شاخه هایشان بشکنند ولی درخت پایدار و استوار می ماند و از نوع برگ و گل می دهد .